اوره

اوره یا کربامید یک ترکیب آلی است که نخستین بار در سال ۱۷۷۳ بوسیله شیمیدان فرانسوی Hilaire Rouelle کشف شد. اوره یکی از ترکیباتی است که از بدن انسان و سایر پستانداران دفع می شود. مهمترین کاربرد اوره تهیه کود شیمیایی است.
نام ماده (فارسی):کربونیل دی آمید
نام ماده (انگلیسی):carbonyl diamide
نام تجاری (فارسی):اوره
نام تجاری (انگلیسی):Urea
سایر اسامی:آمید از کربونیک اسید، کاربامید، کاربامیدیک اسید، کاربونیل دی آمید، کاربونیل دی آمید، کاربونیل دی آمین، ایزواوره
مواد مرتبط:آمونیاک، نیترات آمونیوم
مجتمع های تولیدکننده: پتروشیمی شیراز، رازی، غدیر

این مولکول دارای دو گروه آمین -NH2 است که به یک گروه کربونیل -CO- متصل شده اند. اوره نقش بسیار مهمی را در متابولیسم نیتروژن دارد و بخش عمده ادرار پستان داران را تشکیل می دهد. اوره به حالت جامد بی رنگ و بی بو و غیره بازی و غیره اسیدی است. بسیار در آب محلول بوده و غیره سمی است و مصرف عمده آن در کود کشاورزی است. اوره نخستین بار در سال ۱۷۷۳ بوسیله شیمیدان فرانسوی Hilaire Rouelle کشف شد. در سال ۱۸۲۸، شیمیدان آلمانی Friedrich اوره را با واکنش ایزوکیانات نقره با کلرید آمونیوم بدست آورد. این اولین باری بود که یک ترکیب آلی به صورت مصنوعی از یک ترکیب غیره آلی حاصل می شد.

موارد مصرف:
کود شیمیایی و تهیه رزینهای اوره فرم آلدئید، صنایع دارویی و آرایشی، خوراک دام، تهیه پودرهای آتش نشانی و تهیه چسبهای پایه نشاسته

خواص فیزیکی و شیمیایی:

Molecular formula CH4N2O
Molar mass 60.07 g/mol
Density 1.32 g/cm3
Solubility in water 108 g/100 ml (20 C) 167 g/100 ml (40 C) 251 g/100 ml (60 C) 400 g/100 ml (80 C) 733 g/100 ml (100 C)
Melting point 132.7135 C
Non-flammable

اطلاعات ایمنی:
اوره باعث خارش پوست و چشم می شود و دارا عوارض تنفسی است. تماس مداوم آن با پوست سبب ایجاد تورم در پوست می شود. غلظت بالای آن در خون باعث آسیب دیدن ارگان های بدن می شود. حرارت دادن آن بالا تر از نقطه ذوب سبب تجزیه آن می شود و بخارات سمی تولید می کند. درحالت عادی اشتعال ناپذیر است اما اختلاط آن با اکسنده های قوی مثل نیترید سبب انفجار می شود.

0 پاسخ

ارسال یک پاسخ

در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


دو + = سه